حسین پناهی

دنیا را بغل گرفتیم گفتند امن است هیچ کاری با ما ندارد

 
خوابمان برد بیدار شدیم دیدیم آبستن تمام
 
دردها یش شده ایم


اینجا در دنیای من گرگ ها هم افسردگی
 
مفرط گرفته اند
**دیگر گوسفند نمیدرند**
 
به نی چوپان دل میسپارند و گریه میکنند.


میدانی ... !؟
 
به رویت نیاوردم ... ! 
 
از همان زمانی که جای " تو " به " من "
 
گفتی : " شما " فهمیدم پای " او " در میان
 
است


اجازه ... !
 
اشک سه حرف ندارد ... ، اشک خیلی
 
حرف دارد


می خواهم برگردم به روزهای کودکی آن
 
زمان ها که :
پدر تنها قهرمان بود .
 
عشــق، تنـــها در آغوش مادر خلاصه
 
میشد
 
بالاترین نــقطه ى زمین، شــانه های پـدر
 
بــود ...
 
بدتـرین دشمنانم، خواهر و برادر های
 
خودم بودند .
 
تنــها دردم، زانو های زخمـی ام بودند.
 
تنـها چیزی که میشکست، اسباب بـازیهایم
 
بـود
 
و معنای خداحافـظ، تا فردا بود.


این روزها به جای" شرافت" از انسان ها 
 
 
 
فقط" شر" و " آفت" می بینی
 
 
 
 



راســــــتی،دروغ گـــــفتن را نیــــــــز، خـــــــــوب یاد گـــرفتــه ام...!

"حــــال مـــن خـــــــوب اســت" ...
 
خــــــوبِ خـــــــوب 


می‌دونی"بهشت" کجاست ؟
 

یه فضـای ِ چند وجب در چند وجب !

 
بین ِ بازوهای ِ کسی که دوسـتش داری.
_
.
/ 0 نظر / 17 بازدید